امتیاز کاربران
ضعیفعالی 
نوشته شده توسط محمد تقی ابراهیم پور دسته: نژاد شناسی
نمایش از 15 فروردين 1393 بازدید: 535
پرینت

 

نژاد اسب

 

نوع اسب  دارای دو خصوصیت ویژه است:  1- شکل اسب بودن. 2- رفت و روش اسب دا شتن . در مورد بخش دوم اندکی توضیح می دهم.  اسب سه حرکت اختصاصی  دارد که   می تواند آن ها را به اراده ی خود انجام داده یا به همدیگر تبدیل کند. این سه حرکت قدم و یورتمه و چهارنعل است  که اسب  انواع آن ها را   اجرا می کند. حیوانات دیگر هم چنین حرکاتی دارند  اما  کمتر حیوانی  هرسه روش را می تواند به اراده ی خود اجرا کند. گاهی یکی از آن ها را اجرا  می کند اما  از اجرای  هر سه حرکت آن عاجز است یا خود روش هایی دارد که اسب می تواند اجرا کند اما به آن نیاز نداردو به آن یا آن ها عمل نمی کند. به هرحال حرکات و روش های اسب فراوان و مشخص هستنداما این سه روش مورد توجه انسان است.

 

اسب هارا به طرق های مختلف بر مبنای  شکل استخوان پیشانی، وزن  و گاهی رنگ و قد دسته بندی می کنند. دراین دسته ودسته بندی ها نژادها وانواع مختلفی اسب یافت می شوند. اسبهای خونسرد  معمولأ سنگین وزن هستند اما در میان آن ها سبک وزن هم یافت می شود. درمیان پونی ها هم چند  نژادخونسردپیدا می شوددرحالی که وزن آن هازیاد نیست.  دراسب های خونگرم  هم نژاد ها و انواع  مختلف یافت می شود گاهی کوچک اندام  هستند و زمانی با  قد بلند  و وزن زیادتری هستند.  اصولأ تقسیم بندی  امروزه ی  اسب ها بر مبنای وزن آن قرارگذاشته شده است و به این ترتیب: تاوزن 250  -300  کیلو گرم اسب  های کوچک  اندام و پونی ها.   300- 600  کیلوگرم اسب های خونگرم  سواری  و ورزشی و از آن بیشتر به اسب های خونسرد و کشش اختصاص دارد.                                                          

 

این نوشته ها مقدمه ای است برآن چه راجع به نژاد اسب بایدگفته شود بنابراین ادامه می دهم: کار یکی از عوامل تشخیص نوع اسب است. کار برد اسب  سنگین در ورزش  غیر ممکن است  چنان که کشیدن گاری های سنگین در توان اسب های کوچک اندام  نیست. با این احوال دو نژاد اسب را نام می برم که از آن ها اسب های کوچک برای سواری و کار در مزرعه، اسب متوسط برای کار ورزشی و اسب های  سنگین برای کشش ساخته اند،  اسب های الدنبرگ  و  نونیوس . در این جا به دو  مطلب اشاره  می کنم یکی آن که وقتی راجع به خصوصیات یک نژاد صحبت می کنیم قاطع و دگم و بدون حاشیه نیست و نمی توانیم از آن گفتگو کنیم، خرده ریز و حشو و زوائد بسیار دارد. مثلأ در نژادی که گوش های کوتاه و معمولی دارد پیدا شدن  یک تیره که گوش نک تیز دارد اصلی را در هم نمی ریزد و نژادی را مشخص و جداگانه  نمی سازد.  اسب های از یک نژاد که در  کوهستان  خدمت   می کنند  مسلمأ قاب وقلم قوی تری می یابندتا اسب هایی از همان نژادکه درکفه و خاک نرم کارمی  کنند. یک  مثال جالب دراین باب اسب تربرداست. زمانی بود که مسافت کورس ومیدان های مسابقه دریک هزار  متر مورد توجه بود. اسب کوچک اندام زودتر و سریعتر از اسب بلند و درشت ازجا کنده می شود به این جهت اسب تربرد به سوی کوچک اندامی کشیده  شد. در این مسیر احتمال دارد تغییرات  اندکی هم پدیدار شده باشدکه دراین حال هم خود درقالب اسب وهم اسب در داخل نژاد خود باقی می ماند.  این تغییرات چه در اسب های نونیوس و چه درنژاد الدنبرگ و تربرد ها به دست انسان انجام پذیرفته است اما گاهی وبیشتر طبیعت خوددر کار تغییر و تبدیل است مانند رنگ که از اسب کهر روشن اولیه رنگ های مختلف با طیف های  گوناگون پدید آمده  است. گاهی چنان است که رنگ باعث تمایز و نام بردن به نام یک گونه ی جداگانه از آن ها می شود در حالی که دراصل ممکن است به نژادهای مختلف  متعلق باشند:  پینت ، پینتو   اورو.                              

 

تمام آنچه گفته شدمتفرعات ومشابهات کناری است که برای دسته بندی اسب درحالت و زمان  هایی در نظر گرفته می شود. شرایط روانی هم فراموش نشود هرچند ممکن است  انفرادی و شخصی باشند اما می گویند فلان نژاد اسب به کارکردن علاقمند است و فلان نژاد ارتباط خوب با انسان دارد یا فلان نژاد شرور و بد اخلاق است.  وتمام ای ها متغییر ها هستند یعنی باید باشند اما اگر نباشند واگر تغییر کنند، کم یا زیادشوند اتفاقی روی نمی دهد این شکل و اندام اسب است که وابستگی کامل آن را به یک نژاد تعیین می کند  و شکل و اندام از استخوان بندی، ماهیچه های اسب و چگونگی رشد و قرار گرفتن آن ها و طول و عرض سینه و شکل استوان کپل و اتصالات مربوط به آن، گردن ، سر ، شکم و کشاله و دست و پا............باید بسیار اسب دید و زیاد کسب تجربه کرد تا بتوان اسبی را در یک مقام ، نژادیا دسته قراردارد. می دانم درحیوانات دیگرهم  چنین است اما اسب  هادارا ی تنوع بیشتر و انواع ونژادهای فراوان تر هستند واین تشخیص را مشکل می کند. بسیار بسیار مشکل است که اسب تربرد را نگاه کنی و در درون آن اسب ترکمن را هم ببینی و اسب  تراکینر  را ببینی و اسب کرد  را  به یاد بیاوری.                    

 

 اما امروزتنها اندام شناسی ومشابهات واختلافات اندام شناسی نیست که انسان را به سوی یک نژاد اسب  هدایت می کند. از  زمانی که صندوقچه ی ژنتیک گشوده و اسرارآن پدیدا ر  شدند راه دیگری  هم  برای تشخیص نژادهای مختلف اسب به دست آمده است اما ابتدا باید  راه آول  را پی سپرد  و  از آن گذشت تا راه دوم آغاز گردد. این راه آزمایشگاهی است  وقتی مرحله ی اول تمام شد و  تعدادی ابتدا  از نظر اندام شناختی مشابه در آمدند و  بقیه ی صفات آن ها  نیز بررسی شد و این اصل مهم به دست آمد که افرادآن ها نوع و نمونه ی خودرا تولید می کنند آنگاه خون آن ها، یک یک آن اسب ها  به آزمایشگاه فرستاده می شودکه ژنم، نقشه ی جایگاه ژن ها و ویژگی های د ان ای آنها ثبت و مورد  بررسی قرارگیرد. به دلیل مشابهات صوری واندام شناسی مشابهات فراوان و مشترکی در مختصات  به دست آمده وجود خواهد داشت که مبنای تشخیص های آینده قرارخواهد گرفت . در این روش هم همه چیز صددر صد نیست خون اسب ناشناسی که برای تشخیص وابستگی نژاد به همان آزمایشگاه که مدارک ژنم و  د ان ای را در بایگانی دارد فرستاده می شود  در صورتی که تاحدمعینی نزدیک به نمونه های موجود باشد  مثبت و اگر دور باشد منفی اعلام می شود.                                                                                                                                                                    

 

 مسائل فنی بسیار دیگری در این باب هست ، اسب های دوخون ، ارسال نمونه ها ، رابطه ی فرزندی و پدر و مادر ی و ................. اگر موقعیت به دست آید گفته خواهدشد.

 

ورود به سایت

حاضرین در سایت

ما 39 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

با مرا جعه به صفحه فیس بوک از مطالب دیگر نبز بهره مند شوید

 این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

 

 

 

Get our toolbar!

Ilkhichi.com website reputation

شما اینجا هستید:   خانه مطالب سایتاندام شناختی اسبنژاد شناسینژاد اسب ها
برای حمایت از ما امتیاز دهید